Τετάρτη, 27 Ιουλίου 2016

Η διαφορετική πρόταση στο εκπαιδευτικό βιβλίο

Το τέλος κάθε σχολικής χρονιάς φέρνει συνήθως χαμόγελα ανεμελιάς στα παιδιά και ανακούφισης στους γονείς. Τι προκαλεί αυτά τα χαμόγελα; Δεν είναι ούτε το τέλος του πρωινού ξυπνήματος, ούτε η παύση της υποχρεωτικής παρακολούθησης του σχολείου, αλλά το “διάλειμμα” από την καθημερινή σχολική μελέτη που προκαλεί άγχος εκτέλεσης στους μαθητές και άγχος επί της οργάνωσης της στους γονείς.
Λίγο οξύμωρο λοιπόν που τα εκπαιδευτικά βιβλία της Ευαγγελίας Δεσύπρη, που κυκλοφορούν από τις Εκδόσεις Παπαδόπουλος, φέρουν τον τίτλο “Πάμε Διακοπές”...
Αυτή ίσως να είναι η πρώτη εντύπωση αφού μόλις ανοίξετε τα βιβλία της συγκεκριμένης σειράς θα διαπιστώσετε πως πρόκειται για σελίδες γεμάτες δημιουργικές και ευχάριστες δραστηριότητες που έχουν στόχο να συμβάλλουν στην επανάληψη της ύλης που έχει ήδη διδαχτεί το παιδί, στην επιμόρφωση του γύρω από σύγχρονα κοινωνικά ζητήματα όπως η προστασία του περιβάλλοντος, αλλά και στη διασκέδαση του.
Η ίδια η συγγραφέας, κουβαλώντας την πολύχρονη εμπειρία της εκπαιδευτικού, έχει την ακλόνητη πεποίθηση πως τα παιδιά έτσι κι αλλιώς διψούν για μάθηση και μαθαίνουν να αγαπούν το βιβλίο όταν το συνδυάζουν με τη διασκέδαση και όχι με ένα καταναγκαστικό έργο.
Σύμφωνοι, ένα μυθοπλαστικό βιβλίο μπορεί να προσφέρει ατέλειωτες ώρες διασκέδασης και αμέτρητα ταξίδια φαντασίας στους μικρούς αναγνώστες, ωστόσο ένα εκπαιδευτικό βιβλίο, ειδικά γραμμένο για την καλοκαιρινή περίοδο, δεν είναι μοιραίο να καταλήξει σκονισμένο στο ράφι της βιβλιοθήκης;
Αυτή μπορεί να είναι η μοίρα πολλών εκπαιδευτικών βιβλίων, όχι όμως των τριών τίτλων της σειράς “Πάμε Διακοπές” (για παιδιά που τελείωσαν το Προνήπιο, το Νηπιαγωγείο και την Α' Δημοτικού) αλλά και των τίτλων της σειράς “Από το Νηπιαγωγείο στο Δημοτικό” με τους τίτλους “Μαθαίνω σωστά να...”). Ο λόγος; Πρόκειται για βιβλία που στην κυριολεξία έχουν γραφτεί μέσα στη σχολική τάξη. Η Ευαγγελία Δεσύπρη αντλώντας έμπνευση από τις ώρες που πέρασε διπλά στους μαθητές της κατά τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς, αλλά και από τις ώρες που πέρασε βοηθώντας το δικό της παιδί να μελετήσει, έγραψε τα βιβλία που θα ήθελε η ίδια ως εκπαιδευτικός και ως μητέρα να υπάρχουν στο εμπόριο.
Οι εργασίες που θα βρείτε στις σελίδες των εν λόγω βιβλίων καλλιεργούν τις δεξιότητες των παιδιών, εμπλουτίζουν τις γνώσεις τους και τα προετοιμάζουν με τον πιο ευχάριστο τρόπο για τη νέα σχολική χρονιά, ενώ παράλληλα προσφέρουν μια πολύτιμη χείρα βοηθείας στους γονείς που ανακαλύπτουν έναν εναλλακτικό, πιο δημιουργικό τρόπο οργάνωσης της μελέτης των παιδιών τους και παίρνουν ιδέες για τον δικό τους βοηθητικό ρόλο σε αυτή τη διαδικασία.
Καθώς είναι αναντίρρητο το γεγονός ότι η απομάκρυνση από την αγχωτική καθημερινότητα του σχολείου δημιουργεί την ωφέλιμη απόσταση για να αγαπηθεί πραγματικά η γνώση, τα εκπαιδευτικά βιβλία της Ευαγγελίας Δεσύπρη κατορθώνουν σίγουρα να ενδυναμώσουν την αγάπη αυτή!


Δευτέρα, 27 Ιουνίου 2016

Ιστορίες με τη Λιλίκα



Η Λιλίκα είναι ένα γλυκύτατο κοριτσάκι ετών...62, αφού το 1954 κυκλοφόρησε η πρώτη της ιστορία από τον εκδοτικό οίκο Casterman. Δημιούργημα των Βέλγων, Marcel Marlier (εικονογράφος) και Gilbert Delahaye (συγγραφέας), η Martine, όπως είναι το αυθεντικό της όνομα, αποτέλεσε την αγαπημένη ηρωίδα πολλών γενεών σε όλο τον κόσμο.
Για του λόγου το αληθές, αρκεί να αναφερθεί πως το 60ο βιβλίο της σειράς κυκλοφόρησε το 2010 ενώ τα υπόλοιπα 59 είχαν ήδη σημειώσει πωλήσεις 100 εκατομμυρίων αντιτύπων στις πολλές γλώσσες που μεταφράστηκαν.
Στην Ελλάδα, η Martine απέκτησε το όνομα Λιλίκα όταν το 1962 κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Παπαδόπουλος η πρώτη ιστορία της. Η πρώτη, από τις συνολικά 48 εκδόσεις  της, συμπεριλαμβανομένων και τριών τόμων.
Το 2016 η Λιλίκα επιστρέφει ξανά στο πρώτο εκδοτικό της σπίτι στην Ελλάδα με έναν πολυτελή τόμο που περιέχει τρεις αγαπημένες περιπέτειες της: “Η Λιλίκα στη θάλασσα”, “Η Λιλίκα μαθαίνει χορό” και “Η Λιλίκα μαθαίνει ποδήλατο”.
Η Λιλίκα ανήκει στους μυθοπλαστικούς ήρωες που είχαν την τύχη να μεγαλώσουν γενιές και γενιές παιδιών. Γιατί είναι πολύ πιθανό την ίδια ιστορία που διαβάζεις εσύ σήμερα στην κόρη σου να σου την είχε διαβάσει χρόνια πριν η μαμά σου, που κι εκείνης της την είχε διαβάσει ακόμα πιο παλιά, η γιαγιά σου.
Τι καθιστά τις περιπέτειες της Λιλίκας διαχρονικές; Αυτή ακριβώς η λέξη: “περιπέτειες”. Η Λιλίκα είναι ένα παιδί της ηλικίας της που λατρεύει να εξερευνά τον κόσμο παρέα με την αδερφή της τη Ρηνούλα, τον αδερφό της τον Γιαννάκη, τον ξάδερφο της τον Γιωργάκη και τις φίλες της. Έτσι, οι διακοπές της στη θάλασσα είναι γεμάτες από κατασκευές στην άμμο, λαχταριστά παγωτά, ψάρεμα με απόχη, βόλτα με τον γαϊδαράκο, εκδρομή με το καΐκι...ενώ ποιο παιδί δεν θα ταυτιστεί με την απόπειρα – και τις τούμπες - της Λιλίκας στην προσπάθεια της να μάθει ποδήλατο;
                              
                                    

Όταν μεγαλώνει λίγο η Λιλίκα μαγεύεται από το χορό και ονειρεύεται να γίνει πρίμα μπαλαρίνα. Για να κατακτήσει το όνειρο της κατανοεί πως χρειάζεται αφοσίωση και εντατική προπόνηση. (Αν πραγματικά θέλεις να μάθει το παιδί σου την ορολογία του μπαλέτου μέσα σε λίγα λεπτά, δεν έχεις παρά να του δώσεις να διαβάσει την ιστορία “Η Λιλίκα μαθαίνει χορό”).

                                      

Στα παραπάνω αρκεί να προσθέσουμε και την πολύ ζωντανή, πολύχρωμη, νοσταλγική εικονογράφηση του Marcel Marlier και κάπως έτσι εξηγείται το διαχρονικό, εκδοτικό φαινόμενο “Λιλίκα”!
Αν πιστεύεις πως η μάχη με τα video games και τους μοντέρνους ήρωες είναι χαμένη, αρκεί το παιδί σου να ανοίξει τις σελίδες ενός βιβλίου που αποτυπώνει την ανεμελιά των παιδικών χρόνων, έχει γεύση κλασικού παγωτού βανίλια-σοκολάτα, γεμίζει με εικόνες από την εξοχή, και γενικά θυμίζει-υπενθυμίζει πόσο όμορφο και ανεπανάληπτο είναι το να είσαι παιδί!

Τετάρτη, 8 Ιουνίου 2016

Άρνηση για σχολική μελέτη; Δέκα χρήσιμα tips για γονείς και όχι μόνο...!


Μια σχολική χρονιά φτάνει στο τέλος της και πολλοί είναι οι γονείς που το υποδέχονται ανακουφισμένοι αφού δεν θα χρειάζεται πλέον να περνούν καθημερινά αρκετές ώρες κούρασης, πίεσης και γκρίνιας με τα παιδιά τους με αφορμή τη μελέτη για το σχολείο.

Άραγε υπάρχουν τα παιδιά που γεννήθηκαν με “κλίση στα γράμματα” και εκείνα που χρειάζεται να τα πιέσεις, ακόμα και να τα δωροδοκήσεις, προκειμένου να διαβάσουν για το σχολείο ή μήπως όλα τα παιδιά μπορούν να είναι συνεπείς απέναντι στις σχολικές υποχρεώσεις – και μετέπειτα τις κοινωνικές – αγνοώντας την γενετική προδιάθεση;

Παιδοψυχολόγοι και εκπαιδευτικοί επισημαίνουν πως η “μαγική συνταγή” για την αποδοτική σχολική μελέτη κρύβεται σε μια άλλη καθημερινή συνήθεια που ξεκινά από την προσχολική ηλικία: την ανάγνωση εξωσχολικών βιβλίων που βασίζεται στις ακόλουθες αρχές:
  • Διαβάστε παραμύθια μαζί με το παιδί σας κάθε μέρα για 20-30 λεπτά
  • Επιλέξτε βιβλία με έντονα σχέδια για τα πρόσωπα, τα ζώα και τα αντικείμενα τα οποία θα μπορείτε εύκολα να ξεχωρίσετε και να γίνουν η αφορμή για συζήτηση μετά
  • Δώστε χρώμα στη φωνή σας και χρησιμοποιήστε διαφορετικές φωνές όταν διηγείστε μια ιστορία
  • Απαντήστε στις ερωτήσεις του παιδιού. Κάντε κι εσείς ερωτήσεις στο παιδί και ακούστε με προσοχή τις απαντήσεις που θα δώσει
  • Εφιστάτε του την προσοχή στο πως εμφανίζονται οι λέξεις στη σελίδα, στον ήχο των γραμμάτων, στην κίνηση που κάνουν τα μάτια σας διαβάζοντας από πάνω προς τα κάτω και από αριστερά προς τα δεξιά
  • Επισημαίνετε λέξεις που βλέπετε παντού γύρω σας και ζητήστε από το παιδί σας να βρίσκει μια καινούργια λέξη κάθε φορά που βγαίνετε έξω μαζί
  • Τραγουδήστε τραγούδια, πείτε ιστορίες και συζητήστε για όλα όσα αντικρίζετε και βιώνετε κάθε φορά που επισκέπτεστε ένα νέο μέρος
  • Περιορίστε την ώρα που περνά στον ηλεκτρονικό υπολογιστή και τις σχετικές συσκευές καθώς και στην τηλεόραση
  • Επισκεφθείτε μαζί με το παιδί τη δημόσια/δημοτική βιβλιοθήκη και δανειστείτε βιβλία μαζί
  • Διαμορφώστε στο σπίτι μια βιβλιοθήκη που να περιέχει αποκλειστικά παιδικά βιβλία
Οι παραπάνω συμβουλές δεν αποτελούν φυσικά, μαγική συνταγή, αλλά τις αρχές εφαρμογής μιας πολύ απλής διαπίστωσης: πώς μπορείς να κάνεις το παιδί σου να “διαβάσει” για το σχολείο, αν δεν έχει αγαπήσει την ανάγνωση και τη μαγεία των λέξεων;

Τετάρτη, 1 Ιουνίου 2016

Οι Εκδόσεις Παπαδόπουλος φέρνουν ξανά τον Τόμας το Τρενάκι στα ράφια των βιβλιοπωλείων


Ήταν περίπου 1945 όταν ο αιδεσιμότατος Wilbert Awdry δημιουργεί ένα ξύλινο τρενάκι για να παίζει ο γιος του Christopher. Έχοντας ο ίδιος μεγαλώσει στην αγγλική επαρχία, ακούγοντας τους ήχους των ατμομηχανών που περνούσαν κοντά από το σπίτι του, ήταν λογικό να θέλει να εμφυσήσει στον γιο του τη λατρεία του για το συναρπαστικό κόσμο των τρένων. Ο αιδεσιμότατος Awdry σκαρφιζόταν και διηγούνταν διάφορες ιστορίες στον γιο του προκειμένου να “εμπλουτίσει” το παιχνίδι με το ξύλινο τρενάκι. Η σύζυγος του όμως , Margaret, ήταν εκείνη που τον ενθάρρυνε να αναζητήσει εκδότη και έτσι το 1946 η πρώτη έκδοση του “Τόμας το Τρενάκι” είναι γεγονός!
1948: Αριστερά ο αιδεσιμότατος Wilbert Awdry με τη σύζυγο του Margaret και τα παιδιά τους. Ο γιος του Christopher, στέκεται τέρμα δεξιά
Για την έκδοση του δεύτερου βιβλίου ο εκδότης αποφασίζει να προσλάβει τον εικονογράφο Reginald Payne ο οποίος έδωσε τη διάσημη μορφή στον Τόμας. Το τρένο δεν ήταν μόνο δημιούργημα της φαντασίας του Payne μιας και βασίστηκε στο αληθινό μοντέλο Billinton 0-6-0 E2 Class της σιδηροδρομικής γραμμής Λονδίνο - Μπράϊτον - Νότια Ακτή.

Ο Τόμας το Τρενάκι δεν είναι απλώς ένα τρένο που κάνει μονότονες διαδρομές πάνω σε ράγες: ζει στο Νησί του Σόντορ όπου αποδεικνύει πόσο χρήσιμος είναι όταν σώζει το τρένο Τζέιμς και έτσι ο Χοντροπατάτας (Σερ Τόπχαμ Χατ) αποφασίζει να του δώσει τη δική του γραμμή. Οι ρεαλιστικές απεικονίσεις των τρένων, των μηχανών τους αλλά και της βρετανικής εξοχής, η αξία της φιλίας που αποτελεί πάντα τον πυρήνα των ιστοριών του Τόμας (οι καλύτεροι φίλοι του είναι ο Πέρσι και ο Τόμπι) και οι συναρπαστικές περιπέτειές τους, οδηγούν στο να αποκτήσει ο Τόμας φανατικούς αναγνώστες, αρχικά στη Μ.Βρετανία, και μετά σε όλο τον κόσμο. Το 1979 η τηλεοπτική μεταφορά του Τόμας επισφραγίζει την επιτυχία του πιο αγαπητού παιδικού χαρακτήρα.



Ο Τόμας το Τρενάκι δεν είναι τυχαία 70 χρόνια τώρα πρώτος στις προτιμήσεις των αγοριών προσχολικής ηλικίας σε ολόκληρο τον κόσμο. Και σίγουρα δεν είναι τυχαίο που η επιστροφή του Τόμας στα ράφια των βιβλιοπωλείων πραγματοποιείται από τις Εκδόσεις Παπαδόπουλος, που μετρούν 102 χρόνια στο χώρο του βιβλίου (το πρώτο βιβλιοπωλείο ιδρύεται στη Μερσίνα της Μ.Ασίας το 1912) και 63 χρόνια στην έκδοση παιδικών βιβλίων!
Ο Τόμας το Τρενάκι και οι Εκδόσεις Παπαδόπουλος είναι σχεδόν συνομίληκοι και πρεσβεύουν τις ίδιες αξίες και μαθήματα ζωής για τα παιδιά όπως η σημασία της φιλίας, του δίκαιου παιχνιδιού, της ομαδικότητας, της διάθεσης για δράση και εξερεύνηση, το θαυμασμό για τα επιτεύγματα της μηχανικής και την ενθάρρυνση να αποτελέσουν στο μέλλον χρήσιμα μέλη της κοινωνίας.
Τα αστεία που ανταλλάσσει ο Τόμας με τους φίλους του και οι καθηλωτικές περιπέτειες τους σε συνδυασμό με τα ζωηρά χρώματα, την απεικόνιση των τεχνικών λεπτομερειών των μηχανών και γενικά, του εντυπωσιακού κόσμου των τρένων και των σιδηρόδρομων διαμορφώνουν το πιο δημιουργικό πλαίσιο για τη μετάδοση των προαναφερόμενων αξιών.
Για όλους αυτούς τους λόγους δεν έχουμε παρά να δηλώσουμε “Καλωσόρισες Τόμας” και είμαστε έτοιμοι για το πιο συναρπαστικό, εκδοτικό ταξίδι πάνω στις ράγες του Νησιού Σόντορ!




Πέμπτη, 24 Μαρτίου 2016

Γιατί λατρέψαμε το χταπόδι που μπερδεύει τα πόδια του

http://www.epbooks.gr/product/101390/%CE%BF%CF%87-%CF%87%CF%84%CE%B1%CF%80%CE%BF%CE%B4%CE%B9-%CE%BB%CE%B1%CE%B8%CE%BF%CF%83-%CF%80%CE%BF%CE%B4%CE%B9!


 Ο Γιάννος δεν είναι ένα συνηθισμένο χταπόδι αφού εκμεταλλεύεται στο έπακρο την ανατομία του και έτσι καθένα από τα οχτώ πόδια του έχει μια επαγγελματική ιδιότητα: Το ένα πόδι είναι γιατρός, το άλλο μάγειρας, το τρίτο είναι πυροσβέστης και το τέταρτο είναι οικοδόμος. Το πέμπτο πόδι είναι ζαχαροπλάστης, το έκτο φωτογράφος, το έβδομο είναι κηπουρός και τέλος, το όγδοο είναι κουρέας.
Αυτά τα επαγγέλματα αποφάσισε να δώσει στα οχτώ πλοκάμια του Γιάννου η ζωηρή φαντασία του Αντώνη Παπαθεοδούλου ο οποίος κατόρθωσε για ακόμη μία φορά να γράψει ένα βιβλίο με ασυνήθιστη πλοκή, επίκαιρα μηνύματα και πολύ πολύ χιούμορ.

Βλέπετε, στο “Οχ χταπόδι, λάθος πόδι!” που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Παπαδόπουλος, ο πολυπράγμων και ικανότατος Γιάννος τυχαίνει μερικές φορές να ξυπνάει στραβά με αποτέλεσμα τα πόδια του να μπερδεύονται και να αλλάζουν ιδιότητες. Έτσι, οι πελάτες του ζαχαροπλάστη απορούν αρχικά όταν αντί για παγωτό λαμβάνουν την παρατήρηση “Τα λαιμά σας....α πα πα πα, παγωτό με τέτοιο κρύο;” αλλά στην πορεία αντιλαμβάνονται πως αντί για τον ζαχαροπλάστη έχουν απέναντι τους τον γιατρό. Ή όταν το πόδι – πυροσβέστης αντί για τη μάνικα με το νερό, ψάχνει το τέλειο καρέ για να απαθανατίσει την πυρκαγιά, τότε οι συμπολίτες του Γιάννου καταλαβαίνουν πως στη μάχη της πυρόσβεσης, έχει ριχτεί ο...φωτογράφος!
Το βιβλίο είναι γεμάτο από τέτοιες κωμικές καταστάσεις που όλες καταλήγουν στη διαπίστωση: “Οχ χταπόδι, λάθος πόδι!”.
Το συγκεκριμένο σχόλιο, ωστόσο, κρύβει τρυφερότητα καθώς αυτό που επέλεξε ο συγγραφέας να τονίσει είναι πως το ικανότατο χταπόδι, που έχει αφοσιωθεί στην εξυπηρέτηση των συμπολιτών του, λαμβάνει την εκτίμηση και την αγάπη τους όταν κάνει λάθος ακριβώς επειδή όλοι κατανοούν πως ακόμα κι ένα σούπερ...χταπόδι έχει δικαίωμα να κάνει σφάλμα.

Με βάση τα παραπάνω δεν είναι καθόλου τυχαίο το γεγονός πως ο Αντώνης Παπαθεοδούλου αφιέρωσε το νέο του βιβλίο στις (σούπερ) μαμάδες που τρέχουν με οχτώ πόδια και έχουν πάντα την έγνοια αν τα έκαναν όλα καλά...
Σε μια εποχή που το multi-tasking γίνεται πλέον αναγκαιότητα παρά προσόν, η υπενθύμιση πως όσοι εργάζονται σκληρά κάνουν λάθη (...αυτός που μένει άπραγος σίγουρα δεν κάνει λάθος) είναι πολύτιμη για τα σημερινά παιδιά.
Κλείνοντας, δεν θα μπορούσαμε να μη σταθούμε στη φρέσκια και απίστευτα μοντέρνα εικονογράφηση του Πέτρου Μπουλούμπαση, ο οποίος γέμισε τον κόσμο του Γιάννου με χρώματα, πρωτότυπα σχέδια και σύγχρονες παραστάσεις που βοηθούν τα παιδιά να κάνουν παραλληλισμούς με την καθημερινή τους ζωή.

Παρασκευή, 18 Μαρτίου 2016

Ο φανταστικός κόσμος του Mo Willems

Πριν από λίγο καιρό σας συστήσαμε ένα πραγματικά μοναδικό περιστέρι (κάντε μερικά scrolls πιο κάτω). Το παρόν post δεν είναι αφιερωμένο στο ίδιο περιστέρι αλλά στον δημιουργό του Mo Willems.
Αφορμή στάθηκε η έκθεση που φέρει τον τίτλο “The Art and Whimsy of Mo Willems”  που  οργανώνεται στο Μουσείο και τη Βιβλιοθήκη της Ιστορικής Κοινότητας της Νέας Υόρκης από τις 18 Μαρτίου ως τις 25 Σεπτεμβρίου 2016.
Στη συγκεκριμένη έκθεση θα παρουσιάζονται αυθεντικά σκίτσα, προσχέδια, έργα τέχνης και ζωγραφιές από το σύνολο της καριέρας του Mo Willems, από την εποχή δηλαδή που εργαζόταν στην ομάδα του Sesame Street μέχρι το σήμερα και την καριέρα του στη συγγραφή και εικονογράφηση παιδικών βιβλίων.
Γιατί λοιπόν ένα ιστορικό μουσείο της Νέας Υόρκης να αφιερώνει μια έκθεση σε έναν δημιουργό γέννημα-θρέμμα της Νέας Ορλεάνης που σήμερα ζει στη Μασαχουσέτη; Μα γιατί αυτός ο δημιουργός άντλησε έμπνευση και πέρασε μερικά από τα πιο δημιουργικά του χρόνια στη Νέα Υόρκη. Ο ίδιος ο Willems δήλωσε σε αφιέρωμα του Publisher's Weekly πως “τα μουσεία της Νέας Υόρκης ήταν το καταφύγιο μου και επηρέασαν βαθιά τη δουλειά μου”.
Πως αισθάνεται λοιπόν που πλέον το δικό του έργο γίνεται το θέμα μιας μουσειακής έκθεσης;
“Βιώνω κάτι οξύμωρο. Θέλω να δείτε πόσο σπουδαίος είμαι και πόσο δύσκολη είναι η δουλειά που κάνω -σε σημείο που θα αποθαρρυνθείτε να κάνετε κάτι ανάλογο - και ταυτόχρονα θέλω να δείτε πόσο εύκολο είναι” δήλωσε ο Willems στο ίδιο άρθρο του Publisher's Weekly.
Δηλαδή ο δημιουργός του Περιστεριού είναι τόσο αναποφάσιστος όσο και ο ήρωας του;
Μπορεί όντως να περιγράφει κάτι οξύμωρο αλλά στην ουσία ο Mo Willems ελπίζει πως οι επισκέπτες της έκθεσης θα εμπνευστούν προκειμένου να δημιουργήσουν τη δική τους τέχνη καθώς ο ίδιος χαρακτηρίζει το έργο του ως “κάτι με το οποίο παίζεις, όχι απλώς κοιτάς”.
Και κάπως εξηγείται γιατί ο Μο Willems δεν έχει πάψει να κάνει χιλιάδες πωλήσεις βιβλίων από το 2003 έως σήμερα: πρόκειται για μια περίπτωση συγγραφέα-εικονογράφου που θεωρεί πως τα βιβλία του δεν είναι ολοκληρωμένα δίχως τη συμμετοχή του αναγνωστικού κοινού. Έτσι, οι ήρωες του – όπως το Περιστέρι – προκαλούν τον αναγνώστη να εμπλακεί στην ιστορία.
Στο ίδιο διαδραστικό πνεύμα έχει στηθεί και η εν λόγω έκθεση καθώς μικροί και μεγάλοι επισκέπτες θα έχουν την ευκαιρία να ποζάρουν δίπλα σε ολόσωμες φιγούρες από τους ήρωες των βιβλίων του Willems, ενώ στο κέντρο της έκθεσης δεσπόζει ένα ανοιχτό λεωφορείο όπου οι επισκέπτες θα μπορούν να καθίσουν και να διαβάσουν ένα από τα έργα του δημιουργού αρκεί να μην πιάσουν την τελευταία θέση που έχει καταλάβει το Περιστέρι...
Φωτογραφία από Publisher's Weekly
Ακόμα κι αν δεν τύχει να βρεθείτε στη Νέα Υόρκη και να επισκεφθείτε την έκθεση που είναι αφιερωμένη στον Mo Willems μπορείτε πάντα να κατανοήσετε το 49% της φαντασίας και της αισθητικής του γιατί σύμφωνα με τον ίδιο “οι αναγνώστες γράφουν το 51% του βιβλίου”.
Ξεκινήστε λοιπόν να πλάθετε τη δική σας ιστορία παρέα με το ανεπανάληπτο Περιστέρι...

http://www.epbooks.gr/product/101377/%CF%84%CE%BF-%CF%80%CE%B5%CF%81%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B5%CF%81%CE%B9-%CF%80%CF%81%CE%B5%CF%80%CE%B5%CE%B9-%CE%BD%CE%B1-%CE%BA%CE%B1%CE%BD%CE%B5%CE%B9-%CE%BC%CF%80%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CE%BF!
Το περιστέρι πρέπει να κάνει μπάνιο! του Mo Willems κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Παπαδόπουλος

Παρασκευή, 11 Μαρτίου 2016

Στον απόηχο της ημέρας της γυναίκας





Η 8η μέρα του Μαρτίου θεσμοθετήθηκε το 1977 από τον ΟΗΕ ως η διεθνής ημέρα για τα ίσα δικαιώματα των γυναικών. Η ημέρα αυτή έχει τις ρίζες της στις διαμαρτυρίες των γυναικών στις αρχές του εικοστού αιώνα σε Ευρώπη και Αμερική  οι οποίες διεκδικούσαν καλύτερες συνθήκες εργασίας, δικαίωμα ψήφου και γενικά ίσα δικαιώματα για το λεγόμενο “ασθενές φύλο” σε όλες τις εκφάνσεις της κοινωνικής ζωής.

Εν έτει 2016 μπορεί η ημέρα της γυναίκας να έχει γίνει κομμάτι της ποπ κουλτούρας, ωστόσο, ο πραγματικός της συμβολισμός παραμένει επίκαιρος αφού στις υποανάπτυκτες κοινωνίες η γυναίκα αρνείται συχνά το δικαίωμα στην εκπαίδευση, υποχρεώνεται σε γάμο όταν είναι ανήλικη, εργάζεται σε άθλιες συνθήκες και με ελάχιστο μισθό, κακοποιείται...Ενώ στις αναπτυγμένες κοινωνίες εξακολουθεί να έχει χαμηλότερες χρηματικές απολαβές σε σχέση με τους άντρες και οι πολλαπλοί της ρόλοι (μητέρα, σύντροφος, εργαζόμενη, κόρη) την κατατάσσουν στην κατηγορία “ σούπερ-ηρωίδα”.
 

http://www.epbooks.gr/product/100861/%CE%BC%CE%B9%CE%BA%CF%81%CE%B5%CF%83-%CE%BA%CF%85%CF%81%CE%B9%CE%B5%CF%83
Με αφορμή την ημέρα της γυναίκας λοιπόν, στο νου ήρθε πάλι η γνωστή ρήση του Sir Frances Bacon, “Η γνώση είναι δύναμη”, όταν συνειδητοποιήσαμε πως ένα από τα πιο δυνατά πρότυπα γυναικών, το είχαμε βρει από νεαρή ηλικία στις σελίδες του κλασικού μυθιστορήματος της Louisa May Alcott “Μικρές Κυρίες. Ο χαρακτήρας – πρότυπο δεν ήταν άλλος από εκείνον της Τζο, το αγοροκόριτσο που αρνείται να μπει στις νόρμες της κοινωνίας της εποχής του αμερικανικού εμφυλίου πολέμου και διεκδικεί μια καριέρα συγγραφέα στη Νέα Υόρκη. Σε όλα αυτά αρωγός είναι η μητέρα της Μάργκαρετ η οποία ενθαρρύνει τόσο την Τζο όσο και τις αδερφές της να είναι ο εαυτός τους, να αναπτύξουν τα ταλέντα τους και να μη φοβούνται να παίρνουν ρίσκα. Αναμφίβολα, η Μάργαρετ Μαρτς αποτελεί άλλο ένα δυνατό πρότυπο γυναίκας (και μητέρας).

Και μπορεί η Τζο να είναι ένας μυθοπλαστικός χαρακτήρας που συστήθηκε για πρώτη φορά στο αναγνωστικό κοινό το 1869, η Μαλάλα Γιουσαφζάι ωστόσο είναι ένα υπαρκτό πρόσωπο που γεννήθηκε στις 12 Ιουλίου του 1997 στην πόλη Μινγκάορα του Πακιστάν. Σε ηλικία 11 ετών ξεκίνησε να μεταφέρει στο blog της την καθημερινότητα της στην γενέτειρα της όπως αυτή είχε διαμορφωθεί μετά την κατάληψη των Ταλιμπάν, σχολιάζοντας τις απαγορεύσεις τους στην εκπαίδευση των κοριτσιών. Επειδή δε δίστασε να υπερασπιστεί τα δικαιώματα των κοριτσιών της χώρας της, στις 9 Οκτωβρίου 2012 πυροβολήθηκε στο κεφάλι από έναν Ταλιμπάν, με αποτέλεσμα να νοσηλευθεί σε κρίσιμη κατάσταση, αρχικά σε νοσοκομείο του Πακιστάν και στη συνέχεια στο νοσοκομείο Queen Elizabeth στην Αγγλία από όπου βγήκε νικήτρια. Η απόπειρα δολοφονίας της προκάλεσε παγκόσμια ευαισθητοποίηση και έτσι το 2014 η Μαλάλα έλαβε το Νόμπελ Ειρήνης για τον αγώνα της στο δικαίωμα των κοριτσιών στην εκπαίδευση.

http://www.epbooks.gr/product/101281/%CE%BC%CE%B1%CE%BB%CE%B1%CE%BB%CE%B1%CE%B9%CE%BA%CE%BC%CF%80%CE%B1%CE%BB

Όταν λοιπόν αναφερόμαστε σε σύγχρονες ηρωίδες και πρότυπα που είναι καλό να αποτελούν έμπνευση για τα νέα παιδιά, και ειδικά τα κορίτσια, τότε αναμφίβολα η Μαλαλά Γιουσαφζάι είναι ένα από αυτά. Στο βιβλίο “Μαλάλα: Ένα γενναίο κορίτσι” που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Παπαδόπουλος η Jeanette Winter κατορθώνει να αποδώσει με ρεαλιστικό, και συνάμα κατανοητό τρόπο, ένα σύγχρονο κοινωνικό θέμα, το δικαίωμα όλων των παιδιών στη μόρφωση, ένα δικαίωμα που θεωρείται δεδομένο για τα περισσότερα παιδιά των αναπτυγμένων χωρών.


Στον απόηχο της ημέρας της γυναίκας συνειδητοποιήσαμε τελικά, πως μια μεγάλη κοινωνική αλλαγή, όπως τα ίσα δικαιώματα των γυναικών, ξεκινά από μια ατομική και τα βιβλία είναι πάντα ένα από τα πιο σημαντικά εργαλεία προσωπικής εξέλιξης!